ZNUŻENIE

Znużenie występuje wtedy, gdy jakaś czynność mogłaby być wykonywana bezrefleksyjnie, ale przeszkadzają temu czynniki zewnętrzne. Przykład: jeżeli trzeba tylko przesuwać przedmioty na pasie transmisyjnym, to można by to zadanie wykonywać bezrefleksyjnie. Jednakże wyobraźmy sobie, że w trakcie przesuwania przedmiotów ostry nóż przecina każdy z nich na pół. Potencjalna możliwość utraty palca może podtrzymywać naszą uwagę. Jednakże uważanie na coś bez dokonywania nowych spo­strzeżeń będzie prawdopodobnie wymagać wysiłku. Jeżeli ktoś reflek­syjnie zajmie się wynajdywaniem nowych sposobów wykonywania zadania, czas będzie mijał szybko. Jeżeli nie będzie dokonywać nowych rozróżnień oraz nie pozwoli sobie na wykonywanie zadania bezrefleksyjnie, prawdopodobnie będzie odczuwać znużenie. W każ­dym razie istotne jest stwierdzenie, że refleksyjność nie musi być trudna.Refleksyjność była błędnie rozumiana jako wymagająca większego wysiłku niż bezrefleksyjność. Przypuszcza się jednak, że w obu przypadkach wysiłek jest ten sam. Może wydawać się, że refleksyjność wymaga więcej wysiłku, jeżeli treść jest trudna lub negatywna. Jeżeli próbując rozwiązać problem rezygnuje się z powodu wyczerpania, to nie dlatego, że męcząca jest refleksyjność (dokonywanie nowych rozróżnień). Bardziej wyczerpująca przy próbach rozwiązania trudnego problemu jest prawdopodobnie osobista niemożność odrzucenia wcześ­niejszych kategorii lub też emocjonalne napięcie towarzyszące myśli, że powinno się umieć rozwiązać ten problem.